Imagens Mentais

Em homenagem a CS Lewis, mestre da fantasia e da escrita mágica.

Azul.
Verde.
Árvore.
Estrada.
Poste.
Quando?
Carro.
Estrada.
Onde.
Choque.
Agora.
Homem.
Carro.
Azul.
Estrada.
Poste.
Choque.
Por que?
.
.
.

Feliĉa plorado...

Fojfoje mi volas ploreti, sed ne ĉar mi estas trista, tamen ĉar mi sentas min ege feliĉa. Tio estas stranga sento: volas plori por multa da feliĉo.

Sed kiu povas klarigi plene pri la sentoj? Tio estas malkonkludebla tasko! La sentoj estas tiel konfuzaj, ĉar ankaŭ tiel estas la homa animo.

Kiam vi vidas belan filmon (kiel “Corrente do Bem” aŭ “El coche de pedales”), larmgutoj falas el viaj okuloj, sed vi povas, intertempe, ankaŭ rideti silente. Sur la sama vizaĝo, larmoj kaj rido. Miksitaj, ĝin ne faras tristecon nek feliĉecon, sed ion eĉ pli kompleksa.

Hodiaŭ mi vidis la hispanan filmon “El coche de pedales”. Ege bela filmo, kion mi povas montri al esperanta grupo. La filmo havas subtitolon esperante, sed ĝi estas iomete malaranĝitaj. Tio malfeliĉigis min. Mi tentos, tamen. La filmo (Esperante: “La Pedal-aŭto”) estas sentplena kaj havas simplan belecon... ah! Mi volas ke ili vidu la filmon! Estas ega bedaŭrinda afero la malkorekteco de la subtitoloj! :(

Jes, jes... Krom tio, mi estas feliĉega! Morgaŭ mi vidos Lula-n kaj Alckmin-n en BAND kaj antaŭ mi instruos esperanton! Antaŭ mi parolos pri esperanta en la ĉefa strato de la urbo (Strato Halfeld), ĉar estas la “AGO TAGO” por esperanto! Jes! Bonege!

Ĝis! Olívia komprenos ĉi tion tekston. Luciana ankaŭ. Iu pli?